پاورپوینت کشور سودان

    —         —    

ارتباط با ما     —     لیست پایان‌نامه‌ها

... دانلود ...

بخشی از متن پاورپوینت کشور سودان :


سودان




پاورپوینت کشور سودان با متجاوز از 2500000 کیلومتر مربع مساحت پر وسعت‌ترین کشور افریقایی و نیز بزرگترین سرزمین در بین کشورهای اسلامی می‌باشد. ترکیب جمعیت پاورپوینت کشور سودان فوق‌العاده پیچیده است به طوری‌که ده گروه قومی مهم را می‌توان در آن تشخیص داد. این کشور با مصر, لیبی, چاد, افریقای مرکزی, زئیر, کنیا, اوگاندا و اتیوپی مرز مشترک دارد.

فهرست مندرجات

1 - معرفی سودان
2 - مهاجر‌پذیر بودن
3 - وابستگی آفریقایی و عربی
4 - موقعیت جغرافیایی
4.1 - عرض و طول سودان
5 - ویژگی‌های اجتماعی و انسانی
6 - بخش جنوبی
7 - سواد در سودان
8 - هویت اسلامی
9 - فرقه‌ها و طریقه‌های مذهبی
10 - تعلیمات مذهبی
11 - پانویس
12 - منبع


معرفی سودان


پاورپوینت کشور سودان با متجاوز از 2500000 کیلومتر مربع مساحت پر وسعت‌ترین کشور افریقایی و نیز بزرگترین سرزمین در بین کشورهای اسلامی می‌باشد, همچنین به عنوان نهمین کشور از لحاظ مساحت در جهان, به‌ اندازه یک چهارم قاره اروپا وسعت دارد.

[1] محمود فرامرز یاوری, گیتاشناسی کشورها, ص180.

[2] از آرژانتین تا یونان, ص141.

سودان به لحاظ موقع جغرافیایی, در شمال شرقی افریقا قرار دارد ولی به لحاظ گسترش زیاد در صحرای مرکزی افریقا, جز نقاط مرکزی این قاره نیز به شمار می‌آید. این کشور با مصر, لیبی, چاد, افریقای مرکزی, زئیر, کنیا, اوگاندا و اتیوپی مرز مشترک دارد, همسایگی با هشت کشور پر اهمیت افریقایی و نیز قرار گرفتن آن در مجاورت دریای سرخ و خاورمیانه و از جهتی وجود منابع ارزشمند معدنی و زراعی قابل توجه در آن, موجب شده که این سرزمین از اهمیت ویژه‌ای نزد قدرت‌های جهای برخوردار گردد.
در حال حاضر برای حضور نیروهای سرکوبگر ابرقدرت‌ها در منطقه آسیا, خاورمیانه, افریقا و اقیانوس هند, دریای سرخ یکی از نزدیکترین و با صرفه‌ترین راه‌های کنترل آبی است که اهمیت آن از نظر استراتژیکی در طول تاریخ در حوادث گوناگون به اثبات رسیده است. بنابراین پاورپوینت کشور سودان که در کنار این دریا است, به منزله سکوی پرش در منطقه افریقا و خاورمیانه می‌باشد و حضور در این سرزمین می‌تواند یک پایگاه مهم نظامی سیاسی و اقتصادی برای استکبار به حساب بیاید به همین دلیل از روزی که سودان به استقلال رسید و جمهوری در این کشور اعلام شد, همچنان سیاست‌های سلطه‌گرانه قدرت‌های جهان‌خوار اجازه نداده این کشور اسلامی آرامش واقعی را بدست آورد و در جهت رهایی از فقر و مشکلات سیاسی و فرهنگی موفق شود.

[3] مجله پیام انقلاب, شماره 140, ص50.



مهاجر‌پذیر بودن


مردم این کشور به دلیل این‌که تعصب قومی و قبیله‌ای ندارند, مهاجرین کشورهای همسایه را به راحتی پذیرا می‌شوند. و می‌توان گفت سودان علاوه بر آن‌که دروازه جهان اسلام برای افریقاست, نماینده این قاره با نژادها و فرهنگ‌های گوناگون می‌باشد. در مرکز اسلامی افریقا که در نزدیکی خارطوم -مرکز حکومت- واقع شده هزاران جوان افریقایی با ملیت‌های گوناگون مشغول تحصیل هستند. دانشگاه افریقا و نیز سازمان دعوت اسلامی برای نظارت بر فعالیت‌های اسلامی در افریقا و مرکز کمک‌های بشر دوستانه اسلامی در سودان تاسیس شده‌اند, این مرکز به شکل گسترده‌ای در افریقا فعالیت می‌کند. البته استکبار از این‌که تلاش‌های دینی در این کشور صورت بگیرد, مخصوصا اگر با کوشش‌های سیاسی توام باشد, نگران است. امریکا هر از چندگاه یک‌بار سودان را متهم به حمایت از تروریسم می‌کند و تحت این بهانه در سال 1377 (ه ش) طی حملات موشکی یک کارخانه داروسازی را در این سرزمین منهدم کرد.

[4] روزنامه کیهان, شماره 16690, ص12.

بدیهی است که قدرت‌های بزرگ سودان را به عنوان منطقه‌ای مهم که ضمنا تامین‌کننده مواد خام است و می‌تواند در نهضت‌های اسلامی افریقا اثر داشته باشد مورد توجه قرار می‌دهند و به درگیری‌های خونین, اقتصاد بیمار و برخی منازعات مرزی آن اعتنایی ندارند, بلکه این ضایعات و مصائب را برای رسیدن به اهداف خود لازم می‌دانند و اگر هم تحت پوشش ارائه کمک‌های بشردوستانه در این ناحیه حضور دارند, در اصل اهداف سیاسی بلند‌مدت خود را پی می‌گیرند (پاسخ‌های دکتر حسن الترابی به هفته نامه (العالم).

وابستگی آفریقایی و عربی


سودان یک وابستگی دو جانبه افریقائی -عربی دارد و از این جهت در میان کشورهای مسلمان منحصر بفرد است, سودان کشور آواره‌پذیر در منطقه‌ای است که در آتش جنگی داخلی سوخت, از غرب سودان ساکنین سرزمین‌های چاد, نیجر, نیجریه, کامرون, مالی, سنگال و موریتانی پس از بروز حوادث ناگوار طبیعی یا سیاسی و نیز منازعات داخلی و مرزی به سوی سودان مهاجرت کردند, آوارگان زئیری با وجود داشتن کشوری نسبتا ثروتمند به طرف این سامان سرازیر شدند, همچنین مردم اوگاندا و کنیا و انقلابیون اتیوپی و اریتره نیز طی سال‌های مبارزه برای استقلال کشور خویش در سودان سکنی گزیدند. در مقابل؛ بسیاری از مردم سودان طی سال‌های جنگ داخلی در دسته‌های بزرگ به سوی اوگاندا و کنیا مهاجرت کردند, گروه‌هایی از آنها نیز در لیبی, مصر و عربستان و کشورهای شیخ‌نشین خلیج فارس اقامت نمودند. این آمیختگی‌های قومی و قبیله‌ای که توام با مسایل سیاسی, فرهنگی و برخی معضلات اجتماعی است, گاهی برای سودان مشکل ایجاد کرده و در مواقعی نیز برایش سودمند بوده است.

[5] فصلنامه قرا ات سیاسیه, بهار1372.



موقعیت جغرافیایی


از نظر جغرافیایی بخش اعظم کشور را دشت وسیعی تشکیل می‌دهد که به سه منطقه تقسیم می‌شود:
در شمال, صحرایی ناهموار و نیمه صحرا, در جنوب منطقه شن مواج که از ناحیه نیمه‌بیابان تا بخش جلگه‌ای گسترده است و باز در جنوب این قسمت منطقه رسی قرار دارد که هر چه از جنوب دارفور به سوی شرق و به طرف نواحی مرطوب و نیمه بیابانی واقع در شرق رودخانه نیل آبی و نیل اصلی پیش می‌رود, گسترده می‌شود. تپه‌های دریای سرخ که امتداد شمالی ارتفاعات اتیوپی است, این دشت پهناور را از نوار باریک ساحلی جدا می‌کند.
رود نیل و شاخه‌های آن دشت سودان را آبیاری می‌کند, سرچشمه هر دو شاخه نیل در خارج از کشور است. نیل سفید که از دریاچه ویکتوریا منشا می‌گیرد, در ناحیه نمول-که بخش‌های فوقانی آن بحر‌الجبل نام دارد- وارد پاورپوینت کشور سودان شده و پس از طی مسافتی برابر 160 کیلومتر وارد دشت رسی می‌شود, در این‌جا به مانع بر می‌خورد و در ناحیه باتلاقی وسیعی به نام سد گسترده می‌شود. پس از طی مسیر پر پیچ‌و‌خم به شاخه غربی خود پیوسته و شعبه نیل- کنگو را بوجود می‌آورد. قریب 130 کیلومتر جلوتر به رود سوباط از جانب شرق می‌پیوندد. مسافت میان محل تلاقی نیل سفید و بحرالغزال (شاخه غربی) تا خارطوم -مرکز سودان- متجاوز از نهصد کیلومتر است, نیل آبی رودی کوتاهتر, سریع‌تر و زیباتر است و مسافتی را که در داخل سودان طی می‌کند, حدود هشتصد کیلومتر است. شبه جزیره بین دو شاخه نیل سفید و نیل آبی که در خارطوم بهم می‌پیوندند, به (جزیره) معروف است که زمانی غله زار این ناحیه بود و اکنون مرکز مهم عمده کشت پنبه در سودان به شمار می‌رود.
رودخانه نیل اصلی عموما از خارطوم به سوی شمال پیش می‌رود و در سیصد کیلومتری مرکز حکومت به آبهای موسمی عطبره -آخرین انشعاب خود- می‌پیوندد. قریب 250 کیلومتر جلوتر در ابوحمد پیچ بزرگی به سوی جنوب غرب می‌زند و پس از آن مسیرش را به سوی شمال از دنقله تا مرز مصر ادامه می‌دهد.

[6] پی‌ام‌هالت-ام دبلیو دالی, تاریخ سودان بعد از اسلام, ترجمه محمد تقی اکبری, ص9-10.

بنابراین, این رودخانه شریان حیاتی سودان به شمار می‌آید و فعالیت‌های زراعی و دامی این کشور بیشتر به این منبع مهم آبی بستگی دارد. در اراضی نسبتا مرتفع غربی سودان توده‌های آتشفشانی جبل مارا قرار دارند که قله مهم آن 3140 متر از سطح دریا ارتفاع دارد.

عرض و طول سودان


عرض و طول سودان از شمال تا جنوب 1931 کیلومتر و از مشرق به مغرب 1609 کیلومتر می‌باشد, ناحیه شمالی پر آب و در برخی نقاط دارای پوشش گیاهی جنگل است اما قسمت شمال غربی آن صحرای خشک, سوزان و لم یزرعی است که دنباله صحرای لیبی است و در استان شمالی سودان قرار می‌گیرد و بخش‌هایی از سرزمین نسبتا مرتفع (دارفور) را نیز شامل می‌شود, مدار راس‌السرطان که از نواحی جنوبی مصر عبور می‌کند, بر آب و هوای شمالی سودان اثر می‌گذارد. اما در مجموع آب و هوای این سامان گرم و خشک است, نزدیکترین نقطه افریقا به مکه معظمه در سودان واقع شده که (راس البا) نام دارد و در ساحل دریای سرخ (بحر احمر) واقع گردیده است.

[7] غلامرضا گلی زواره, سرزمین اسلام, ص430.

[8] جغرافیای کامل جهان, حبیب الله شاملویی, ص358.

[9] عبدالحسین سعیدیان, کشورهای جهان, ص506.



ویژگی‌های اجتماعی و انسانی


سودان سی میلیون نفر سکنه دارد که به دلیل وسعت زیاد, تراکم نسبی جمعیت در آن بسیار کم است. حدود یک و نیم میلیون نفر از جمعیت آن در مرکز حکومت سکونت دارند و شهرهای (ام دورمان) و (پورت سودان) از دیگر مراکز نسبتا پرسکنه آن هستند. رقم پناهندگان اریتره‌ای و اتیوپیایی به این کشور حدود 400000 نفر می‌باشد.

[10] کرمان, شماره 16690 به نقل از خبرگزاری فرانسه.


جمعیت سودان به طور فوق‌العاده‌ای پیچیده می‌نماید, به این ترتیب که می‌توان ده گروه قومی بزرگ را در آن تشخیص داد, اختلاط‌های شدید نژادی و جابه جایی‌های گاه مهم موجبات اختلاط این اقوام را پدید آورده است. به همین ترتیب قوم عرب دارای مفهومی بیشتر زبانی یا فرهنگی است تا نژادی؛ تردیدی نیست که قبایل عرب عمیقا در این سرزمین نفوذ کرده‌اند ولی آنها غالبا با بومیان آمیزش کرده و به طور تدریجی هویت نژادی خود را از دست داده‌اند ولی بر فرهنگ, ادبیات و زبان سودان اثر نهاده‌اند, از لحاظ جغرافیایی منطقه شمال سودان به دنیای عرب و ناحیه جنوب به جهت مردم و تولیداتش به افریقای سیاه مربوط می‌شود. از مهمتر اقوام سودان (نوبه‌ها) هستند که تا قبل از سال 1946 میلادی در امتداد نیل و در حد فاصل اسوان تا (دبه) (در جنوب دنقله) پراکنده بودند, عده‌ای نیز در مصر علیا سکونت داشتند. با به کار افتادن سد اسوان تمامی مردمی که در حد فاصل فرس و کولب زندگی می‌کردند, به کرانه‌های عطبره در حوالی سد (خشم‌القربه) انتقال داده شدند, در حال حاضر نوبی‌ها در فاصله بین آبشار دوم تا چهارم نیل سکونت دارند. اما در مجموع حدود 5/3% سکنه سودان را نوبی‌ها تشکیل می‌دهند, گروه‌های قومی دیگری نیز وجود دارند که به زبان نوبی تکلم می‌کنند و با آنان خویشاوندی دارند.

[11] ژوزف‌ام کوک, مسلمانان افریقا, ترجمه دکتر سید اسدالله علوی, ص413.


(بجه‌ها) اقوامی حامی زبان هستند و اکنون در تپه‌های دریای سرخ و بخش‌هایی از دشت‌های شیب‌دار (به سوی نیل اصلی) سکونت دارند. اجداد آنان با اعراب مهاجر به مصر علیا در قرون وسطی مقابله می‌کردند و تا حدی ازدواجهایی بین آنان صورت می‌گرفت, آنان چادرنشینانی شتردارند لکن مواردی از استقرار آنان دیده شده است. قبایل بجه هم چون کرانه‌نشینان نوبه‌ای اسلام آورده و به میزان متفاوتی تحت تاثیر اعراب واقع شدند. عبابده شمالی‌ترین قبیله از اقوام جدید بجه که اکنون بین مصر علیا و سودان تقسیم شده‌اند, عرب زبانند. از سایر اقوام غیر عرب شمال سودان فورها مشهورند که با آن‌که در محاصره سیل قبایل عرب مهاجر بودند, موفق شدند یک دودمان سلطنتی اسلامی به وجود آورند که تا سال 1916م ادامه داشت. در تپه‌های کوهستانی شمال شرقی, قلمرو قبیله طقالی قرار دارد که فرمانروایانش ساکنان آن سرزمین را به مهاجرت تشویق می‌کردند و ناحیه قابل توجهی را زیر تیول خود در آوردند, این حکومت پس از غلبه مشترک ترک‌ها و مصر بر این کشور, به شکل نیمه مختار به حیاتش ادامه داد و جزئی از رژیم دولت محلی در حکومت مشترک شد.

بخش جنوبی


بخش جنوبی سودان شامل انواع گوناگون و گیج‌کننده‌ای از زبان‌ها و گروه‌های بت‌پرست است. بر خلاف اهالی شمال کشور, اقوام این سرزمین عموما غیر مسلمان هستند و مدعی نژاد عرب نیز نمی‌باشند, اگر چه تا حدودی گرایش اسلامی در آنها وجود داشته, ولی در دوران حکومت مشترک که مبلغان اروپایی و امریکایی تا حدی مردم را متوجه به مسیحیت کردند, این تمایلات سرکوب گرد

لینک کمکی